جشن عروسی، نامزدی یا تولد در پیش دارید؟

چک لیست، مدیریت هزینه و کارت دعوت آنلاین شما با بزمینه

چگونه تندخویی و خشم خود را کنترل کنیم؟

چگونه تندخویی و خشم خود را کنترل کنیم؟

عصبانیت و عکس‌العمل های پس از آن مشکلی است که بعضی افراد با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. این افراد به علت خشم ناشی از عصبانیت، اعمالی را انجام می‌دهند که منجر به پشیمانی آن ها می‌شود. کارشناسان بزمینه این مقاله را بر مبنای جلسات مشاوره خانم دکتر باربارا دی آنجلیس تهیه کرده‌اند تا شاید پاسخ این پرسش مهم شما را بدهند. چگونه تندخویی و خشم خود را کنترل کنیم؟

پرسش

مشکلی دارم که اعتراف آن برایم ساده نیست. من فردی تندخو و عصبانی هستم و این خشم و عصبانیت زندگی عاطفی‌ام را خراب کرده است. اغلب منفجر شدن مستلزم تلاش زیاد نیست. آخرش هم این طور می‌شود که خشمم را به‌راحتی بر سر زنم و بچه‌هایم و حتی غریبه‌ها خالی می‌کنم. چه مشکلی دارم؟ چگونه می‌توانم بیاموزم بر خودم مسلط باشم؟

پاسخ

قبل از هر چیز از اینکه جرأت و شهامت این را به خود راه داده‌اید تا به مشکلتان اعتراف کنید، به شما تبریک می‌گویم. صداقت زیادی دارید که دیگران را مسئول عصبانیت خود نمی‌دانید. به راستی آرزو می‌کنم آدم‌های بیشتری مثل شما وجود داشتند؛ آدم‌هایی که می‌توانستند اعتراف کنند خشمشان نابجا و نامناسب است. اگر چنین بود دنیا جایی به‌مراتب بهتر و امن‌تر برای زندگی می‌شد.
حق با شماست. خشم شما زندگی‌تان را خراب می‌کند. کسی که آبستن خشم و عصبانیت نامتناسب است باعث می‌شود دوستان و خانواده‌اش در ترس همیشگی از او زندگی کنند و ترس دشمن شماره یک عشق است. بیایید به دو سوالی که کرده‌اید بپردازیم؛ سوال‌های «من چه مشکلی دارم؟» و «چگونه می‌توانم بیاموزم خشم و عصبانیت خود را مهار کنم؟». 
قبل از هر چیز اجازه بدهید به شما بگویم که شما هیچ چیزتان نیست. خود شما هیچ مشکلی ندارید. مشکل این است که طعم احساساتی ناخوشایند و نابجا را می‌چشید. شما به این دلیل که عصبانی می‌شوید، آدم بدی نیستید. شما شاید به این دلیل عصبانی هستید که وقتی بچه بودید دیگران طوری با شما رفتار کردند و کاری کردند که احساس کنید آدم بدی هستید.
آیا تا به حال نشده سر چیزهای کوچک و بی‌اهمیت عصبانی شوید؟ چیزهایی که از روی قاعده نمی‌بایست چنین تأثیر عمیقی بر شما بگذارند و شما را از کوره به در برند؟ این بدین دلیل است که منبع و منشأ خشم شما ربطی به واقعیت آن زمان و آن مکان ندارد. به عبارت دیگر آنچه در آن لحظه اتفاق افتاده برای عصبانیت شما کافی نبوده است. اغلب کسانی که بیش از حد عصبانی هستند و به آن معتاد شده‌اند (و به ظاهر شما نیز از آن دسته هستید) به طور حتم در کودکی یکی از این وضعیت‌ها را از سر گذرانده‌اند:

• از لحاظ جسمانی یا گفتاری مورد آزار و اذیت دیگران قرار گرفته‌اند.

بنابراین خشم انبار شده‌ی فراوانی را از دوران کودکی با خود یدک می‌کشد، به طوری که آن را به بزرگسالی آورده‌اند. این قبیل افراد تا فرصت پیدا کنند تمامی خشم و انزجارشان را تخلیه می‌کنند.

• در کودکی به دلیل طلاق یا عدم حضور یا مرگ پدر یا مادر، احساس نخواستنی بودن و ترک‌شدگی کرده‌اند.

حال این خشم و انزجار انبار شده از کودکی را در بزرگسالی بر سر کسانی که دوستشان دارند خالی می‌کنند، چراکه همین افراد می‌توانند به صورت بالقوه ایشان را ترک گویند و دوران کودکی‌شان را دوباره تکرار کنند.

• در کودکی احساس عجز و درماندگی می‌کرده‌اند.

این قبیل بچه‌ها ممکن است پدر یا مادری الکلی داشتند و هیچ‌وقت نتوانسته‌اند کاری برای کودکشان انجام دهند، یا در عجز و ناتوانی تمام شاهد این بودند که پدر یا مادرشان دیگری را اذیت و آزار می‌کرده است و آنان حتی اجازه نداشتند احساسشان را بیان کنند. حال در بزرگسالی به عنوان جبران آن عجز و ناتوانی دوران کودکی، خشم خود را بر سر دیگران خالی می‌کنند.
چنانچه فردی در کودکی یکی از این موقعیت‌ها را از سر گذرانده باشد، غم و اندوه بسیاری را درون خود احساس می‌کند. چنانچه در ابراز و بیان کردن غم و اندوه درونی خویش ناتوان باشد و مجوزی برای این کار نیابد، خشم همراه این غم و اندوه اغلب در سال‌های بعد به شکل خشم نامتناسب و بیش از حد بروز خواهد کرد. بسیاری از بزرگسالانی که بیش از حد عصبانی و آتشین مزاج به نظر می‌آیند در واقع در حال تخلیه‌ی غم و اندوه دوران کودکی خود هستند.

چگونه خشم و عصبانیت خود را مهار کنید:

مهار خشم و عصبانیت مشکل شما را حل نمی‌کند. خشم نشانه است؛ هر چند نشانه‌ای نامعقول. به عبارت دیگر خشم معلول است نه علت. خشم در واقع نشانه‌ی رنجش، غم و اندوه عمیق فرد عصبانی است. درمان خشم و عصبانیت بدون درک ریشه و منشأ آن صددرصد موقت و حتی خطرناک خواهد بود. البته شکی نیست که شیوه‌های فراوانی برای مهار خشم وجود دارد. برای مثال یکی از آنها این است که هر وقت عصبانی می‌شوید تا ده بشمارید، بعد هر کاری خواستید بکنید. اما به عقیده من درمان اصلی این است که منشأ خشم خود را بشناسید و به کودک رنجیده و ترسیده دورن خود اجازه دهید احساساتی را که تمام عمر در خود سرکوب می‌کرده است، ابراز کند. چنانچه این احساس را حل و فصل نکنید، ناگزیر خواهید شد آن را تخلیه کنید.
حتی روان‌درمانی سنتی نیز کمک مؤثری برای مشکل خشم و عصبانیت مزمن نیست. درمان روحی اغلب به صورت درمان عاطفی _ تجربی نظیر نقش‌گذاری روانی و اشکال جسمانی تخلیه‌ی خشم نظیر ضربه‌زدن به کیسه بوکس، جیغ کشیدن در بالش یا ضربه زدن با میله به یک جسم خارجی و کار فشرده و جدی در جهت التیام کودک درون، همه و همه جزئیاتی ضروری در کمک به بیمار به شمار می‌آیند و باعث می‌شوند فرد تندخو غم و اندوه خود را التیام دهد. همین که احساسات و عواطف تلنبار شده و فروخورده و سرکوب شده قدیمی خود را تخلیه می‌کنید، احساس می‌کنید حسابی بر خشم خود مسلط‌اید. بیمار پس از این درمان‌ها اغلب احساس می‌کند به آسانی بر احساسات ناخوشایند خود تسلط دارد و دیگر هرگز مانند گذشته زود از کوره در نمی‌رود. مجموعه این تغییرات به او کمک می‎کند براساس خشم خود عمل نکند و به عبارت دیگر خشم خود را «اعمال» نکند. طبیعی است که از شیوه‌های دیگری نیز می‌توان استفاده کرد. یکی از شیوه‌هایی که هنگامی که درگیر فرآیند التیام روانی خود هستید به شما کمک می‌کند، شیوه «تایم اوت» است که باید آن را روان‌شناس یا روان‌درمانگر حرفه‌ای به شما بیاموزد. به خاطر داشته باشید که روبه‌رو شدن با احساسات ناخوشایند قدیمی و حل و فصل آنها، نه تنها به عزیزانتان هدیه‌ای گرانبها داده‌اید، بلکه به عمیق‌ترین نحو ممکن به خودتان عشق ورزیده‌اید.
پیشنهاد می کنیم پرسش و پاسخ دکتر دی آنجلیس در مورد روابط راه دور و عشق در یک نگاه را نیز بخوانید.
منبع
کتاب از باربارا بپرسید؛ نویسنده: باربارا دی آنجلیس؛ مترجمان: هادی ابراهیمی، مینا اسماعیلی؛ انتشارات نسل نواندیش
به راحتی جشن خود را برنامه ریزی کنید
لینک این مطلب :
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
نظرات
برای نظر دادن ابتدا باید وارد سایت شوید.

ورود به سایت